Montessoriańskie korzenie Godly Play

Autorka: Monika Auzemery

Jerome Berryman urodził się w 1937 roku w Ashland (Kansas)w Stanach Zjednoczonych. Jego szczęśliwe dzieciństwo w kochającym, wielopokoleniowym domu upływało na obserwacji natury, słuchaniu opowieści i uczestnictwie w niedzielnych nabożeństwach. Będąc bardzo wrażliwym na piękno przyrody, spędzał godziny na obserwacji mrówek, kwiatów czy zachodów słońca. To właśnie te wspomnienia sielskiego dzieciństwa przerodziły się stopniowo w intuicję, a później w przekonanie, że każde dziecko jest teologiem. Wszakże teolog to osoba, która spędza czas na rozmyślaniu nad swoim miejscem w świecie, związku z innymi, relacji z Bogiem i samym sobą.

Berryman zauważył, że od naszych najmłodszych lat znamy Boga i mamy z Nim relacje, którą inni powinni uszanować. To przekonanie było na tyle silne, że postanawił rozpocząć studia teologiczne na Princeton Theological Seminary. W 1960 roku jego profesor D. Cambell Wyckoff zaproponował mu program badań nad systemem edukacji chrześcijańskiej pod swoim przewodnictwem. Jerome Berryman miał wtedy 23 lata i rozpoczął pracę nad tym, co później nazywać się będzie Godly Play.

W 1961 roku Berryman poślubił Theę, studentkę muzykologii w Princeton. Oboje bardzo interesowali się pedagogiką. Jerome kontynuował swoje badania teologiczne równocześnie studiując prawo. Rok później został pastorem pomocniczym Kościoła Prezbiteriańskiego w Hutchinson (Kansas), następnie w Indianie, a ostatecznie w Arkansas. Poznał wówczas Sofię Cavaletti, przedstawicielkę trzeciego pokolenia uczennic Marii Montessori, twórczynię Katechezy Dobrego Pasterza. Sofia Cavaletti potwierdziłą intuicje Berrymana, twierdząc, że nie należy narzucać dziecku treści, tylko podążać za jego osobistym poszukiwaniem transcendencji.

W tym czasie Berryman nie wiedział jeszcze w jaki sposób wspierać relację dziecka z Bogiem. Godly Play było na etapie rodzinnego eksperymentu. W 1962 roku i później w 1967 urodziły się córki Berrymanów: Alyda i Coleen. Thea uczyła muzyki w szkole montessoriańskiej dla dzieci w wieku 3-12. Młody pastor, wraz z żoną obserwując uczniów zadał sobie kluczowe dla metody Godly Play pytanie czy pedagogika montessoriańska nie jest odpowiedzią na jego poszukiwania.

W 1969 roku cała rodzina zdecydowała się wyjechać do Bergamo we Włoszech, gdzie Berryman studiował pedagogikę Montessori. Szkołę tę ukończył dyplomem nauczyciela w 1972 roku. Podczas pobytu we Włoszech Jerome Berryman zgłębiał również prace Soffi Cavaletti. Na jego zaproszenie Sofia podróżuje do Stanów Zjednoczonych i dzieli się wynikami swojej pracy. Intuicja Berrymana krystalizuje się. Nabiera on przekonania, że pedagogika Montessori powinna stanowić pedagogiczne oparcie dla rozwoju duchowego dzieci. W początkowym okresie zaangażuje się on w ruch Katechezy Dobrego Pasterza, by ostatecznie, od 1973 r, pójść niezależną od Katechezy Dobrego Pasterza drogą. Pozostając w zażyłych relacjach z Sofią Cavaletti, Berryman zawsze podkreślał jej ogromny wkład w rozwój Godly Play. Na przykład jedna z historii Godly Play „Dobry Pasterz i Komunia Narodów’’ są wspólną dla Dobrego Pasterza i Godly Play opowieścią. „Koło Roku Kościoła” również wyrasta z inspiracji materiałem pomocniczym do pracy z Rokiem Liturgicznym metody Katechezy Dobrego Pasterza.

Bibliografia:

Richard Gossin, Jerome Berryman et Godly Play: Science et pédagogie en dialogue, Editions Olivétan, 2021.
https://www.godlyplayfoundation.org/the-foundation/our-founder